Klimat kraju, w związku z położeniem w głębi kontynentu, jest bardzo surowy. Lato jest tutaj bardzo gorące (temperatury powyżej +30 °C), natomiast zima bardzo mroźna (poniżej -30 °C).  Opady  deszczu występują niezwykle rzadko (około 300 mm rocznie), większość opadów rocznych przypada na dwa miesiące (od połowy czerwca do połowy sierpnia) czego wynikiem jest nie wiosenna, lecz letnia wegetacja. Długość lata i zimy jest prawie taka sama (po ok. 5 miesięcy), a długość wiosny i jesieni jest bardzo krótka (po 1 miesiącu). Warunki atmosferyczne panujące w Mongolii mają ogromne znaczenie na spożywane przez mongołów jedzenie. W kuchni mongolskiej z powodu historii kraju da się zauważyć wpływy Rosji i Chin. Dieta mieszkańców składa się głównie z mięsa, nabiału i tłuszczy zwierzęcych. Przyprawy i warzywa stosowane są w dość ograniczonej ilości. Koczownicy żyjący w Mongolii utrzymują się przede wszystkim z produktów otrzymywanych ze zwierząt przez nich udomowionych, takich jak m.in bydło, owce, konie i jaki. Mleko i gęsta śmietana (öröm) służy do przygotowywania napojów, zup, serów (byaslag) etc. Mięso jest głównie gotowane lub używane jako składnik zup lub farszu na pierogi. Duży procent tłuszczu pochodzenia zwierzęcego w diecie pomaga mongolskim tubylcom uodpornić się na zimno, co jest szczególnie ważne dla tych, którzy pracują pod gołym niebem. Tradycyjne potrawy to m.in.: aaruul, airag, boodog (bow-Dug), mongolskie kluski buuz, boortsog, kremowa zupa na bazie mięsa (bantan), tradycyjna herbata süütei tsai (mogąca przekształcić się w solidną zupę po dodaniu ryżu etc.), gotowana baranina (często bez żadnych dodatków), bansh, manti, khuushuur, tsuivan, budaatai ​​huurga, zupy z makaronem (guriltai shol), konina (jest spotykana w dużej ilości w sklepach spożywczych), arvain guril i jęczmień. Najbardziej zaskakującą metodą kulinarną wykorzystywaną podczas szczególnych okazji jest pieczenie/gotowanie mięsa (w garnku) często wraz z warzywami z dodatkiem rozgrzanych na ogniu kamieni (khorkhog) lub we wnętrzu marmota (pozbawionego uprzednio kości i wnętrzności). Najpopularniejszym napojem alkoholowym jest wódka Dżyngis (nazwana od Czyngis-chana).

 

 

 

Przepisy
Przepisy w przygotowaniu.